Więc taka jest obecna sytuacja akcji/misji:

1. Rozpoczęta 20 stycznia trafiła na mały problem w postaci paru niezbyt przyjaźnie nastawionych Nowozelandczyków. Więcej wiadomości brak. Na razie trzeba czekać.

2. Rozpoczęta 18 stycznia pokazała już małe rezultaty w postaci kilku e-maili. Teraz jak śniegi i mrozy się troche uspokoją, trzeba sprawdzić namacalnie i naocznie, jak wszystko idzie.

3. Po pierwszych frustracjach i agresji okazało sie, że podejście Zen jest bardzo wskazane w tej misji. I można przyznać, że z dniem dzisiejszym jest wykonane ponad 25%. Tak trzymać. I sie nie wkurzać!

To narazie tyle...

Comments

Jak mi się to powtórzy w tym tygodniu to chyba w końcu spadnę z tego dachu. W taką pogodę nie powinno się się robić bardzo wielu rzeczy i bieganie po dachu jest jedną z tych właśnie rzeczy.

Innych newsów niestety nie będzie bo to że oprócz tego co mam zrobić chcę zrobić setki innych rzeczy to nic nowego. Niczym nowym też nie jest że często dość wybieram do roboty nie to co trzeba i ostatecznie późnym niedzielnym wieczorem dochodzi do mnie że dawno powinienem zrobić coś co zrobić powinienem a czego nie zrobiłem bo pomyślałem że zrobię coś innego. Mam też trochę wrażenie że tydzień temu musiała być eskalacja tego "problemu".

Ouwer.

Comments

Doszedłem chyba do takiego momentu w swoim marnym życiu, w którym stwierdza się marność swojego życia.
(...)
Cholera
(...)
Jestem niepoprawnym optymistą. Po tym jak cały dzień dochodziłem do wniosku że jednak już nic się nie da zrobić, to jak zacząłem o tym pisać przyszło mi do głowy że może jednak nie.

Tak czy siak. Jakiejkolwiek drogi się nie wybierze to zawsze trafi się na kogoś lub coś co sprawi że ta droga wcale nie będzie lepsza od innych. W efekcie każda droga jest równie tragiczna. Nierozwiązana pozostaje tylko kwestia celu ostatecznego.

Comments

Miałem poszukać, znaleźć pomyśleć jak eliminować. I co zrobiłem? Nic. Chyba w weekendy za bardzo przedkładam beztroskę nad normalność. W tygodniu zaś problemy zabierają mi resztki czasu.

A jutro znowu diametralnie ktoś mi odwróci myślenie.

Z innych małych spostrzeżeń. Patus - spostrzegłem, potwierdzam, zajebisty.
Agentka przebiła mnie wybitnie swoimi życzeniami na nowy rok. W pewnym momencie pomyślałem że sam w ogóle nie zauważyłem że nowy rok się zaczął, ale jednak przez pierwsze jego trzy dni byłem tego świadomy. Potem wiadomo co się stało...

Comments

Comments

(tu powstały ze dwie wersje akapitu o życiu, ale ostatecznie z nich zrezygnuję, bo właściwie niczego nie upraszczały)

Generalnie, nie udaje mi się żyć fajnie. Zadaniem specjalnym jest odnalezienie przyczyn i wyeliminowanie tego co faktycznie szkodzi.

Do boju!

Comments

Generalnie pocieszam się że jeszcze jakiś tydzień zawirowań i powoli zacznie porządek wracać. Potem jeszcze te nieszczęsne 26 godzin i w ogóle będzie miało szanse się uspokoić.

Co jednakże nie zmienia faktu że zaczął się nowy rok. Szczęśliwego! :)

Comments

Comments

Misja sprzed tygodnia wyszła całkiem nieźle. To muszę przyznać ,że efekt końcowy jest dla mnie co najmniej zadowalający. Efekt ów, jednocześnie też dowodzi że zmiana nie zawsze jest niedobra. O teorii zmiany jednak ostatnio jakoś nie myślałem.

O świętach też niestety nie myślałem. Pomijając dzisiaj, powiedzmy. Doszedłem do wniosku że jeżeli cokolwiek da się jeszcze zrobić to będzie to można zrobić w środę. Przyjmując jednak za wzorzec wykorzystanie soboty i niedzieli to środa ma też marne szanse na jakiekolwiek poprawienie sytuacji ogólnej. Za to całkiem świadomie dziś mi Wielkanoc przez głowę przeszła. I poszła.

Do pewnego stopnia zaś tryumfuje dziś Silna Wola. Pewnie stopień byłby większy gdyby sytuacja bardziej sprzyjała osłabianiu Silnej Woli, ale i tak może się wykazać. Wygląda na to że jej się uda. Za tydzień może zrelacjonuję przebieg tego testu o ile wartym to będzie w ogóle wspomnienia.

Jako że za tydzień już będzie po to komukolwiek kto czyta: Wesołych Świąt! Fajnych prezentów! :D

Comments

Agentka przypomniała mi wczoraj że święta niedługo. Ze świętami też pewnie tak będzie że nic z nich nie wyjdzie. Jedno co dobre że o tym nie da się tak po prostu zapomnieć. Nawet jeżeli zorientuję się o godzinie zero to jednak będę świadomy sytuacji. A może jednak ostatecznie jakoś jeszcze te półtorej tygodnia wykorzystać?

Nie mając nic ciekawszego w głowie oddalę się... Mam misję.

Comments

Tak czy inaczej znowu temat łazi mi po głowie i znowu chciałbym wymyślić jak w bezbolesny sposób pozbyć się wszystkiego oprócz niezbędnego. I określić co jest tym niezbędnym. Żeby bardziej nie komplikować tego chcenia urwę tutaj. Co wyjdzie z tego minimalizmu się jeszcze zobaczy.

Kartka nie została pominięta milczeniem. Jednej strony to fajnie, bo to coś znaczy. Z drugiej niedobrze, bo ciągle mi jeszcze wstyd za nią. Stało się jednak i nie ma co rozpamiętywać.

Comments

Niewiadomą jednak ciągle jeszcze pozostaje co ja z tym zrobię oprócz ogólnego przejmowania się (co oczywiście minie jak tylko wydarzy się następna wstrząsająca katastrofa [czyli zapewne jutro]).

Wyciąganie krwi z nosa też już przestało mnie bawić. Mogła by się kiedyś skończyć.

Comments

Comments

Żeby tak jakoś balansować na linie życia coby być z tego balansowania zadowolonym to dopiero sztuka. Oczywiście można do tego podejść czysto optymistyczno-logicznie: spojrzeć na całość i właściwie bez względu na wszystko powiedzieć sobie „jest dobrze, a mogło być gorzej”. Jednak na ogół takie podejście nie jest aż takie znowuż oczywiste.
Człowiek żyje w teraźniejszości i chciałby czuć zadowolenie z teraźniejszości. W ideale pewnie z każdego momentu w ogóle. I tu cały pies jest pogrzebane bo, it's a tricky, tricky thing.

Comments

Wspomnijmy najlepszych agentów jakich nosiła ta ziemia.

Comments

Jeszcze nie wiem za bardzo jak to się zorganizuje ale na pewno dam radę zrobić masę spektakularnych rzeczy, o których teraz nawet nie jestem w stanie pomyśleć. To przecież takie proste :)

Tymczasem jednak. Koniec tygodnia niespektakularnego.

Comments

Ostatnimi czasy została wprowadzona przez wymuszenie nieco zmodyfikowana idea minimalistycznego pokoju. Pierwotnie chodziło o to żeby pozbywać się rzeczy z pokoju, a modyfikacja polega na tym że większość rzeczy skupiła się w jednej części pokoju a następnie ta część została odłączona od pokoju. W praktycznym efekcie mam minimalistycznie malutki pokoiczek oraz magazyn różności (czytaj: śmietnik stosowany) niekoniecznie nawet swoich. Wszystko przez wymianę okien w mojej bazie operacyjnej.

Oczywistą zaletą stanu jest fakt posiadania nowych okien. Poza tym fajne jest to że nagle mam względnie mało rzeczy w pokoiku a magazynem nie muszę się ogólnie przejmować.

Wadą jednakże jest to że jak coś trafiło do magazynu a jest potrzebne to znalezienie tego czegoś nie jest zbyt prostą sprawą. Innym minusem jest fakt pokrycia wszystkiego (jeszcze nie wyczyszczonego) warstwą pyłu... Generalnie syf panuje.

Z innych myśli krążących po głowie - wymiana krzesła. Kontrowersyjnym nieco jest to że praktycznie nie mam biurka. Czyli nowe siedzisko niewiele polepszy mój los.

Z innych myśli nie krążących po głowie, ale czasem się pojawiających - akcja. Miewam pomysły ale zaczynam mieć wrażenie że inne zajęcia wysycają cały dostępny czas i nie zrealizuję pomysłów przez ostatecznym terminem. Albo po prostu za mało się koncentruję na akcji.

Comments

Koniec transmisji.

Comments

p.s. Miały być inne akcje wymyślone i jakoś cisza jest!

Comments

Przypadek dwóch niewidomych podróżników, których nie wpuszczono do samolotu może nie odcisnął mi się w świadomości na tyle żebym pamiętał o tym do końca życia, ale jednak wczoraj rano jeszcze wspomnienie o nich żyło. W związku tym przypomniał mi się artykuł, który kiedyś przeczytałem w Angorze, a który był przedrukowany z NIE, a który pewnie był tłumaczony skąd indziej jeszcze. Ogólnie chodziło o to że po zniszczeniu WTC przez porwane samoloty pasażerskie na świecie dużo się pozmieniało w kwestii tego co może obsługa samolotu zrobić z pasażerami. Konkretniej, za co może ich wyrzucić z samolotu. Artykuł był długi i opisywał ładnie poszczególne przypadki, ale ja tylko wypiszę same "przewinienia".

Ludzie z samolotów ostatnimi czasy byli wyrzucani za:

• karmienie piersią (oberwało się całej rodzinie)
• dzieci
  • powtarzające w kółko jedną frazę i nie łykające tabletek uspokajających
  • z autyzmem, któremu ciężko było zapiąć pasy (samolot żeby wysadzić matkę z dzieckiem zawrócił z pasa startowego)
• dawanie klapsów dzieciom (to w ogóle była historia, bo nie dość że wywalili matkę z dziećmi z samolotu to potem ona jeszcze odsiedziała 3 miesiące w areszcie, dostała zakaz opuszczania miasta i straciła prawa rodzicielskie)
• oglądanie pisemek erotycznych
• zbyt krótką spódniczkę i głęboki dekolt
• śpiewy na pokładzie
• propagowanie różnych treści
  • „Bush światowy terrorysta Nr. 1” na koszulce
  • „Meet the fuckers” na koszulce przedstawiającej gabinet Busha (żeby było głupiej tego wywalili na międzylądowaniu)
  • „Nie będziemy milczeć” po angielsku i arabsku na koszulce
  • wpinany znaczek „Podejrzany o terroryzm”
• modlitwy na pokładzie (widać Żydzi się podejrzanie modlą)
• podrywanie stewardess
• śmierdzenie potem (lepiej mniej waliz zabrać niż nie lecieć ;)

Ponadto:
- pewna amerykańska rodzina, której przodkowie byli Arabami, została wyrzucona z samolotu gdyż ktoś usłyszał jak się zastanawiali, które miejsca w samolocie są bezpieczne
- zespół Caribbean Steel International został wyrzucony z samolotu, gdyż członkowie zespołu są czarniawi, w poczekalni siedzili razem a w samolocie usiedli osobno.

A najlepsze na koniec :) Tu już przepiszę, a co.
„Antonius Slotboom został wyrzucony z lotu Northwest Airlines z Amsterdamu do Bombaju, gdy pozwolił sobie na uwagę, że brutalne potraktowanie 12 Hindusów, którzy zostali aresztowani za to, że zmieniali miejsca i nie wyłączyli telefonów komórkowych, przypomina metody hitlerowskie. W celu wyrzucenia Hindusów i Slotblooma samolot zawrócił na lotnisko, eskortowany przez myśliwce F-16.”
Po prostu LOL.

Do tego dochodzi nasza krajowa gwiazda Jan Maria Rokita, którego też wyrzucono choć nie pamiętam za bardzo za co.

Latanie samolotami jest śmieszne :)

Comments

]]> Sun, 20 Sep 2009 23:20:06 +0100